Gedachtes

Het is woensdag, 5 oktober 2016. Mijn moeder staat in de keuken te turen naar haar mobiel. Ze kijkt niet eens op als ik iets aan haar vraag. Dit gebeurt wel vaker. We hebben net een gesprek gehad over mijn oma, wiens leven een paar weken geleden ontnomen is. Het dilemma is simpel: Volgende week is haar verjaardag en mijn moeder vind dat ze niet van vakantie terug hoeft te komen om daar bij te zijn.
Ik vraag mij af wanneer de laatste keer is geweest dat ik iets voor iemand gedaan had. Niet 'een kopje thee maken'  of 'de deur openhouden', maar echt, op recht, een handeling gedaan om for their sake iets goed te maken. Zonder dat ik er zelf profijt aan heb. Er komt geen herinnering in mij op.
Gedachtes zijn raar, bedenk ik mij terwijl ik langs een citroen plant het raam uit kijk. Net dacht ik namelijk na over het verschijnsel 'siercitroenen'. Mijn moeder is een grote fan. Menig man die mijn huiskamer binnen komt vraagt mij of ze een citroen mogen pakken; altijd weer zijn ze verbaasd wanneer ik uitleg dat ze d'r staan voor de 'sier'.

Zal er ooit nog iets zinnigs uit haar hoofd komen of denkt ze altijd zo over de meest simpele dingen? Vraag je je nu zeker af. Nee, is het antwoord. Ik blijf lekker wie ik ben.











Als je goed had oplet zou je  gezien hebben dat ik geen antwoord heb gegeven op de vraag. Ik ben goed in vragen ontwijken, en daar kom ik later nog wel een keer op terug.