Dit was echt een stom idee.

Het is maandag, tien voor half zeven in de avond, en ik zit met mijn armen in elkaar gevouwen naar mijn laptop te staren. Links van mij kan ik mijn net nieuwe boeken zien staan, ze geven mij een onaangenaam gevoel.
Een paar uur geleden heb ik mijn laatste sigaret uitgedrukt; vanaf nu zal de koude herfstlucht mijn verslaving moeten onderdrukken. Terwijl ik in de vorige winters juist het vurige stokje gebruikte om de koude nachten te doorkomen. Misschien moet ik straks er maar eentje opsteken, om het af te leren.

Bon Iver's nieuwe album staat aan, het is een paar dagen geleden uit gekomen en als ik niet naar Friesland was geweest had ik alle teksten nu al in mijn hoofd opgeslagen gehad. Banks trouwens ook. Net even haar nieuwe plaat besteld, 27 euro lichter en een ervaring rijker. Muziek blijft het enige wat mij al die jaren door het leven heen heeft geholpen. RY X begint de kamer te vullen met zijn zachte stem, mijn keel doet pijn als ik hoest. Het is ook eigenlijk stom dat ik dit doe, zo mijn gedachtes opschrijven, te formuleren hoe ik mij voel. Misschien gaat het mij wel wat brengen. Wie weet. Ik ga maar eens beginnen aan Caesar, Shakespeare staat zo op mij te wachten. Heart of Darkness ziet er boeiender uit, dat wel, dus ik moet mijn keuze nog maken. Laat ik dat doen onder het genot van een sigaretje. Mijn keel doet nog steeds pijn.